A cartoon of mine attempting to describe at this moment 8/2/2015 the political economic situation in Europe...

7 χρόνια στην κρίση... Η Ελλάδα και τα μάτια σας!

Από το 2008 έχουν περάσει 7 χρόνια.... 7 χρόνια στην κρίση(!) Ξέρετε τι έχω καταλάβει; Ότι παρόλα τα σκατά που έχουμε φάει αυτή η χώρα είναι ζωντανή και είναι ό,τι έχουμε πατριωτάκια... Η Ελλάδα και τα μάτια σας... Η σανίδα μας είναι. Ναι έχει χίλια στραβά - τα ζούμε και τα ξέρουμε όλοι - αλλά αυτή η χώρα είναι η μάνα μας. Είτε είσαι αριστερός είτε δεξιός είτε φασίστας είτε ανάρχα είτε απολιτίκ ή ότι θες αυτή η χώρα σε γαλούχησε - και όχι μόνο με στραβά όπως γκρινιάζουμε ολημερίς οι περισσότεροι. Όσοι έχουν ζήσει εξωτερικό θα καταλάβουν δεκαπλά τι εννοώ... Θα πούνε πολλοί: "μα στο εξωτερικό στις αναπτυγμένες χώρες ζεις σαν άνθρωπος, έχει μισθούς κτλπ κτλπ .... οκ εν μέρει είναι αλήθεια. Αλλά μην περιμένετε το success story να το βρείτε έξω... γιατί όσοι το βρείτε (και δεν θα είστε όλοι) θα το βρείτε σε προσωπικό επίπεδο ΜΟΝΟ... και οκ τα πρώτα χρόνια στο εξωτερικό ρίχνεις μαύρη πέτρα αλλά άμα κάνεις γάμους και παιδιά τότε όλα γίνονται πολύπλοκα και φτάνεις τα σαράντα/πενήντα και ανακαλύπτεις ότι το παιδί σου δε μιλάει καν την μητρική σου γλώσσα. Το ΜΕΓΑ ζήτημα είναι: Η ΕΛΛΑΔΑ να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες σαν κοινωνία και ο καθένας μας να βρει το success story του εδώ που γεννήθηκε και μεγάλωσε χωρίς να αναγκάζεται να ξενιτεύεται. ΜΠΟΡΟΥΜΕ να το κάνουμε. Πώς; Συλλογικά. Το "εγώ" μας διέλυσε. ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ είναι η απάντηση. Να κοιτάξουμε έξω από τα στενά μας σύνορα. Να μάθουμε να λειτουργούμε σαν ομάδα και όχι σαν τρομαγμένοι ραγιάδες με το μότο "ο καθένας για τον εαυτό του - κλέψε και τρέξε". Ο Kennedy στην ομιλία του το 1961 φανέρωσε το ΧΡΥΣΟ κανόνα για κάθε πολίτη οποιασδήποτε χώρας και τα λόγια του μετά από 50 και βάλε χρόνια είναι πιο επίκαιρα από ποτέ για την Ελλάδα: "Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα ΑΛΛΑ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΟΥ... και συνεχίζει... μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η Αμερική για την χώρα σου αλλά τι μπορεί να κάνεις εσύ για την ελευθερία του ανθρώπινου γένους....." (και εκεί καταλαβαίνεις γιατί πήγε αδιάβαστος ο συγκεκριμένος αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση) Η ουσία είναι ότι έχουμε σαν κοινωνία ΟΛΕΣ τις προϋποθέσεις να διαπρέψουμε παντού. Άμα ΕΜΕΙΣ αναστήσουμε την οικονομία θα συμπαρασύρουμε και το κράτος. Άμα ΕΜΕΙΣ αναστήσουμε την κοινωνία θα συμπαρασύρουμε και το κράτος. Αμφίδρομες είναι οι επιρροές. Φυσικούς πόρους έχει η χώρα, πολιτισμό σύγχρονο και αρχαίο όπως και εξαίρετους σύγχρονους καλλιτέχνες, πτυχιούχους με το κουβά με δυνατότητα μετεκπαίδευσης όπου χρειάζεται, τεχνογνωσία έχει και για ότι δεν έχει βρίσκει, φυσική ομορφιά έχει για ποιοτικό τουρισμό, αγροτική και ναυτική παράδοση έχει, τα αγγλικά είναι ανεπίσημη δεύτερη γλώσσα της χώρας, η νέα γενιά φανερώνει π.χ. νέες εξειδικεύσεις σε software programming κ.α. Μπορούμε να έχουμε σχεδόν 0% ανεργία άμα το θελήσουμε. Αρκεί να καταλάβουμε ότι το κλειδί είναι η εξωστρέφεια. Η Ελλάδα με την γεωγραφική της θέση θα μπορούσε να είναι η Σιγκαπούρη της Ευρώπης - ο Πειραιάς είναι το πρώτο Ευρωπαϊκό λιμάνι μετά τη διώρυγα του Σουέζ και ιδανικό διαμετακομιστικό κέντρο για Βαλκάνια και Ευρώπη - και οι Κινέζοι κάτι ξέρουν και ρίχνουν χρήμα στα λιμάνια ;).

Γύρω από αυτό το σκεπτικό χρειάζονται 2 πολύ βασικά πράγματα μεταξύ άλλων:

Α. Ίδρυση υπηρεσίας στο υπουργείο ανάπτυξης που κάνει τα εξής:
- Reverse engineering προϊόντων και υπηρεσιών που δεν παράγονται/προσφέρονται στην Ελλάδα με πλήρη καταγραφή των απαιτήσεων για την παραγωγή, μεταποίηση, προσφορά υπηρεσίας με παράλληλη άνετη πρόσβαση στην τεχνογνωσία για τους σοβαρά ενδιαφερόμενους.
- Δημιουργία προτύπων επιχειρήσεων με προ-προσδιορισμένες θέσεις εργασίας και έτοιμη τεχνογνωσία και αναγγελία για συμμετοχή ενδιαφερόμενων με διαγωνισμό.
- Επιχειρηματικοί σύμβουλοι που βοηθούν από το Α εως το Ω στο στήσιμο και την αρχική λειτουργία οποιασδήποτε νέας επιχείρησης εξασφαλίζοντας την ομαλή συνεργασία των συμμετεχόντων επιχειρηματιών.
- Συνεχής υποστήριξη της υπηρεσίας προς τους νέους επιχειρηματίες σε επίπεδο πληροφοριών για νέες τεχνικές, υπηρεσίες, τεχνολογίες, κλαδικές εξελίξεις και συνεχή προσφορά προγραμμάτων εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης μέσω δημοσίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Β. Venture capital και δάνεια μικρών επιχειρηματιών - επενδυτικά προγράμματα χρηματοδότησης και δανειοδότησης προσβάσιμα σε όλους τους νέους επιχειρηματίες με εγγυητή το κράτος. Άμα όλα τα κόκκινα δάνεια που δόθηκαν σε μεγαλοκαρχαρίες επιχειρηματίες με αποτέλεσμα να χαθούν δις είχαν δοθεί σε μικρούς επιχειρηματίες η χώρα θα ήταν αγνώριστη.

Οι δέκα δυνότεροι χάκερς όλων των εποχών! Ανάμεσά τους ο Έλληνας "ΑΣΤΡΑ"

Ένα ωραίο βιντεάκι από έναν Καναδό που παρουσιάζει 10 γνωστούς χάκερς ανά τον κόσμο που απασχόλησαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Νο2 της λίστας, που είναι κατά τα λεγόμενα ένας Έλληνας καθηγητής μαθηματικών 58 χρονών που είχε καταφέρει να χακάρει την Γαλλική εταιρία όπλων ΝΤΑΣΣΩ (Μιράζ)! Περίπου για 6 χρόνια κατάφερε να κλέβει μυστικά  και εικάζεται ότι πουλώντας τα σχέδια όπλων στην διεθνή αγορά έκανε περιουσία 361.000.000 ευρώ!

Φημίζεται εδώ και χρόνια  και η εμπλοκή Ελληνικών Μασονικών στοών στην αγοραπωλησία όπλων την δεκαετία του '80 ως μεσολαβητές με την εκάστοτε Ελληνική πολιτεία.

Πολιτική Διαφάνεια

Πολιτική Διαφάνεια

Όλοι γνωρίζουμε την λεγόμενη ‘οικονομική διαφάνεια’, που συχνά, είτε καταγγελτικά, είτε ελεγκτικά, απασχολεί έντονα τον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.  Δαπάνες και έργα πρέπει να προωθούνται με βάσει εγκεκριμένους προϋπολογισμούς, να δημοπρατούνται και να εκτελούνται με πλήρη κατά νόμο διαδικαστική επιμέλεια και σχολαστικότητα, και να απεικονίζονται με ακρίβεια στα λογιστικά βιβλία.  Όλα αυτά θα πρέπει να ελέγχονται από αρμόδιες αρχές, που θα επιβεβαιώνουν και την σχετική χρηστή διαχείριση.

 Αν και εξακολουθεί να είναι από τα μεγάλα ζητούμενα στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η ‘οικονομική διαφάνεια’ σαν εκλογική / πολιτική θέση είναι τόσο ομόφωνα προφανής, που περιττεύει η αναφορά της.  Ποιος θα προτείνει το αντίθετο;

Όποιος όμως έχει έστω και ελάχιστα ασχοληθεί με τα δημοτικά δρώμενα θα έχει διαπιστώσει το έλλειμμα ‘πολιτικής διαφάνειας’ που σχεδόν μονίμως ενδημεί στον Δήμο Παλλήνης (και όχι μόνον).

Πολιτική διαφάνεια είναι η συνεχής αμφίδρομη επικοινωνία και πληροφόρηση με τα επίσημα θεσμικά όργανα και υπηρεσίες, τους κοινωνικούς φορείς και τους δημότες για όλα τα ουσιαστικά θέματα της τοπικής κοινωνίας.  Απλά δηλαδή να γνωρίζουν όλοι τι γίνεται (αν γίνεται), πώς και με πόσο.

 Εδώ και πολλά χρόνια αν κάποιος ρωτήσει σε  όλη την διάρκεια της θητείας της Δημοτικής Αρχής κάποιον αντιδήμαρχο, δημοτικό σύμβουλο ή και υπηρεσιακό παράγοντα του Δήμου Παλλήνης:

-          Τι γίνεται με το αποχετευτικό; Που βρίσκεται το έργο; Σε ποιά φάση; Ποιος συνεννοείται με ποιόν;

-          Τι γίνεται με το κτήμα Καμπά;  Που βρίσκονται διεκδικήσεις / προθέσεις; Σε ποια φάση; Ποιος συνεννοείται με ποιόν;

-          Τι γίνεται με τις εντάξεις των πολεοδομικών ενοτήτων σε εκκρεμότητα;  Που βρίσκονται μελέτες – αναρτήσεις εντάξεις; Σε ποια φάση; Ποιος συνεννοείται με ποιόν;

-          Τι γίνεται με το Τρίγωνο Καμπά; Που βρίσκονται οι πράξεις εφαρμογής / αξιοποίησης – οι διεκδικήσεις – οι απαιτήσεις; Σε ποιά φάση; Ποιος συνεννοείται με ποιόν;

-          Τι γίνεται με την κατασκευή – συντήρηση – διαχείριση των Σχολικών μονάδων; Που βρίσκονται τα προγράμματα; Σε ποιά φάση; Ποιος συνεννοείται με ποιόν;

-          Τι γίνεται με τα συγκοινωνιακά / κυκλοφοριακά θέματα, τις προτάσεις των φορέων, τις πεζοδρομήσεις, τα πάρκα, το πράσινο, την καθαριότητα; Τον φωτισμό; Τι σχεδιάζεται; 

      Ποιος συνεννοείται με ποιόν;

Σε αυτά και σε πολλά παρόμοια ερωτήματα σε όλη την διάρκεια της δημοτικής θητείας κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες του Δήμου, που αναφέραμε δεν γνωρίζει με αποδεκτή ακρίβεια τι γίνεται. Κι ας έχουν συμμετάσχει / παρακολουθήσει συζητήσεις του Δημοτικού Συμβουλίου (ας μην συζητήσουμε για την πονεμένη ιστορία της απαξίωσης του θεσμού του Τοπικού Συμβουλίου). Κι ας έχουν συζητήσει με παράγοντες θεσμικούς και μη. Πρακτικά και σε βάθος δεν κατέχουν την πλήρη εικόνα. Όχι σπάνια ακόμα και ο τοπικός Τύπος παίζει τα δικά του ‘παιγνίδια’.

Όλοι κινούνται ψηλαφίζοντας το ‘χάος’. Αν επιμείνεις, η μόνη ειλικρινής απάντηση που εισπράττεις άμεσα ή έμμεσα είναι: "Το χειρίζεται ο Δήμαρχος προσωπικά.  Έχει τον φάκελο στο γραφείο του".

Σε μεγάλο βαθμό εμείς οι δημότες δυστυχώς  εκλέγουμε (και επανεκλέγουμε) Δημάρχους αποκλειστικά με κριτήρια ‘Πολιτικού Sex Appeal’, έναν συνδυασμό δηλαδή Εμφάνισης, Ευχέρειας Λόγου, Διαπροσωπικών Σχέσεων. Ειδικά όμως η θέση του Δημάρχου, όπως έχει δομηθεί θεσμικά και πρακτικά στην πατρίδα μας,  απαιτεί πέρα από πολιτικός να είναι πολύ ικανός και αποτελεσματικός διοικητικός διαχειριστής (Manager).

 Ο Δήμαρχος – manager πρέπει να διαχειριστεί με αποτελεσματικότητα και πολιτική συνέπεια / εντιμότητα τον προγραμματισμό , την οργάνωση,  χρηματοδότηση, την έγκριση προγραμμάτων /  προϋπολογισμών, την  ανάθεση/εκτέλεση έργων, δαπανών λειτουργίας και ελέγχων, αξιοποιώντας στον μέγιστο βαθμό τα διαθέσιμα χρήματα, το ανθρώπινο δυναμικό / συνεργάτες και τον διατιθέμενο υλικό εξοπλισμό σε ευρεία γκάμα δραστηριοτήτων από την καθαριότητα, την οδοποιία, το περιβάλλον,  την αποχέτευση, μέχρι την παιδεία, τις απαιτούμενες πολυεπίπεδες κοινωνικές δράσεις, τον πολιτισμό, την εσωτερική και εφαπτόμενη στον Δήμο γραφειοκρατία και τα έκτακτα περιστατικά.

Λίγοι θα διαφωνήσουν ότι η αποτελεσματικότητα στο διοικητικό αυτό έργο είναι που αποδίδει στους πολίτες ποιότητα ζωής και ότι πρέπει  να είναι διαφανές και να κρίνεται.

Λίγοι είναι επίσης αυτοί, που θα διαφωνήσουν, ότι για τους Καλλικρατικούς πλέον Δήμους, το διοικητικό αυτό έργο είναι τεράστιο, δύσκολο και απαιτεί πολλά παραπάνω από απλό ‘πολιτικό sex appeal’.

Η πολιτική αδιαφάνεια ξεκινάει ακριβώς όταν υπάρχει έλλειμμα διαχειριστικής  συνέπειας, ικανότητας, εντιμότητας, αποτελεσματικότητας.  Η αδυναμία ανταπόκρισης, η αναποτελεσματικότητα και οι υπόγειες διαδρομές αποφάσεων δεν μπορούν να γίνουν με ανοικτές πόρτες, διαφανείς ενέργειες / δράσεις. Οι επικοινωνίες κλείνουν , οι φάκελοι μπαίνουν σε συρτάρια, οι συνεννοήσεις γίνονται ‘ιδιαιτέρως’. Το ‘πολιτικό sex appeal’ αναλαμβάνει τα περεταίρω …

Η προσδοκώμενη συνέπεια, εντιμότητα και αποτελεσματικότητα στο Έργο θα πρέπει να είναι το κριτήριο επιλογής και αξιολόγησης Δημοτικών Αρχόντων.

Η πολιτική διαφάνεια απαιτεί πλήρη (100% όχι 50%) συνεχή θεσμική αμφίδρομη επικοινωνία και πληροφόρηση με τα επίσημα θεσμικά όργανα του δήμου, τους κοινωνικούς φορείς και τους δημότες για όλα τα ουσιαστικά θέματα. 

Όταν δεν υπάρχει πολιτική διαφάνεια, η οικονομική αδιαφάνεια παραμονεύει.

Ο Παρόδιος

Μαζί.... σιωπήσαμε...

Τελικά ίσως η άλωση δεν έγινε από κάποιον εξωτερικό εχθρό... αλλά εκ των έσω. Πάντα φαίνονταν παράξενο η εμμονή του πολιτικού συστήματος στον διαχωρισμό σε "αριστερά" και "δεξιά". Σαν να μην υπήρχαν άλλες πολιτικές εκφάνσεις και ο διαχωρισμός ήταν ευνόητα πάντα δύο στρατόπεδα σε αντίπερα όχθες: εμείς και οι άλλοι.

Χρησιμοποιώντας όμως την λογική μπορεί οποιοσδήποτε να συνειδητοποιήσει ότι το ανώριμο διπολικό σύστημα πολιτικής έκφρασης που το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας αποδέχονταν χωρίς δεύτερη σκέψη έκρυβε ένα πολύ μεγάλο αρνητικό χαρακτηριστικό: την πνευματική φτώχεια και έλλειψη ηθικής που διακατείχε την ελληνική κοινωνία.

Με την έλευση της κοινωνικής και αναπόφευκτα της πολιτικής κρίσης που επέφερε η δημοσιονομική λιτότητα, η κομματική εξάρτηση άρχισε να χαλαρώνει. Έχοντας πλέον εκχωρήσει μεγάλο μέρος της Εθνικής Κυριαρχίας με την υπογραφή της τριμερούς μνημονιακής σύμβασης τα περιθώρια συντήρησης ενός πελατειακού συστήματος στέρεψαν. Τότε, δια μαγείας μέσα σε διάστημα λίγων μηνών γινόμαστε μάρτυρες μιας ξαφνικής μεταμόρφωσης της Ελληνικής κοινωνίας: για πρώτη φορά στη μεταπολίτευση η ελληνική κοινωνία αποκτά έκφραση πολιτικού πλουραλισμού! Ο Έλληνας βγαίνει από τον πολιτικό του μεσαίωνα μέσα σε ένα έτος και ξαφνικά  αποκτά Εθνικιστικό κόμμα, Οικολόγους, Φιλελεύθερους, Ριζοσπάστες κεντρώους, Αναρχικούς, Σοσιαλδημοκράτες, Δεξιούς, Συντηρητικούς και η λίστα δεν τελειώνει!

Κάποιοι ίσως παρασυρθούν και θεωρήσουν αυτή την συμπεριφορά λογική ή ακόμα και σημάδι ωριμότητας της ελληνικής κοινωνίας..... κάθε τι άλλο όμως... Αντιθέτως δείχνει ότι μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας συμμετείχε ενεργά στην πολυετή "ομερτά" για ένα και μόνο σκοπό: την νομή της εξουσίας και το ίδιον όφελος ψηλά και πάνω από το συλλογικό όφελος των Ελλήνων. Και μπροστά σε αυτό το βωμό θυσίασε πολλά όπως την ορθή πολιτική σκέψη, την πρόληψη, την σύνεση, την λογική και ίσως το χειρότερο όλων, το μέλλον των επόμενων γενιών. Απέδειξε περίτρανα η πολιτική ελίτ και η πολυπληθής αυλή της που απαρτίζει πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας την πνευματική της φτώχεια αλλά και την ανηθικότητα της. 

Η περίφημη δήλωση του Πάγκαλου "μαζί τα φάγαμε" είναι όχι μόνο ψευδής αλλά και προσβολή για τους ηθικούς πολίτες... γιατί οι κάποιοι "που τα φάγανε" δεν είναι "όλοι" και αυτοί οι κάποιοι έχουν ονοματεπώνυμο.... αυτοί οι κάποιοι συντέλεσαν με την κάλυψη των κομμάτων τους μικρά και μεγάλα οικονομικά εγκλήματα ζημιώνοντας την ελληνική κοινωνία για δεκαετίες...

Αυτό όμως είναι μόνο η μία όψη του νομίσματος,  γιατί η άλλη όψη λέει ότι για τις δεκαετίες που συντελούνταν η νομή της εξουσίας λίγοι αντέδρασαν και λίγοι μίλησαν. Η σιωπή μας, ακόμα και αυτών που έβλεπαν το κακό να συντελείται, ήταν η σιωπηρή συναίνεσή μας σαν κοινωνία. Για αυτό εν κατακλείδι θα παραφράσω την φράση του Πάγκαλου και θα πω: 

"........ μαζί σιωπήσαμε".

Δημοκρατία. Τί είναι τελικά;

Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε σχεδόν καταχρηστικά  με ποικιλόμορφες αναφορές στην λέξη δημοκρατία με όποια μορφή και έννοια βολεύει τον εκάστοτε πολιτικολογούντα.

Τι είναι όμως στην ουσία της η δημοκρατία;  Πότε και από ποιούς υπηρετείται; Πότε και από ποιούς υπονομεύεται;

  Η δημοκρατία είναι σύστημα, που εάν δεν υπηρετηθεί με επιμέλεια, συνέπεια και ευαισθησία δύσκολα αποδίδει και επιζεί διαχρονικά.  Εάν μελετήσει κάποιος την παγκόσμια ιστορία των προσπαθειών των τελευταίων  αιώνων για την εγκαθίδρυση και την διαχρονική επιβίωση της δημοκρατίας  μάλλον θα απογοητευθεί.

Στο θεωρητικό / ακαδημαϊκό επίπεδο έχουν γραφτεί τόμοι ολόκληροι και πραγματίες είτε για την αρχαία ελληνική δημοκρατία, είτε για την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, που μας κληροδότησε ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός.  Παρόλα αυτά δεν θα βρεί κάποιος έναν εύκολό ορισμό της δημοκρατίας. Το πρόβλημα είναι ότι η δημοκρατία ασκείται με μιά νομιμοποιημένη επίσημη πλειοψηφική διαδικασία, όπου το αν είναι σωστή, λειτουργική και αποδοτική κρίνεται στην πράξη από το αποτέλεσμα και την αντοχή στον χρόνο.  Για τον λόγο αυτό φαίνεται πολλοί να προτιμούν να αξιολογούν την ύπαρξη και την λειτουργία της δημοκρατίας με ‘φίλτρα’ (κριτήρια δείκτες κλπ).  Για παράδειγμα κάποιοι λένε ότι μιά χώρα έχει δημοκρατία, εάν η αντιπολίτευση έχει πρακτικές πιθανότητες να πάρει την διακυβέρνηση  και εάν αυτό επιβεβαιώνεται ιστορικά.

Πιστεύουμε ότι ένα ιδανικό ‘φίλτρο’ για την δημοκρατία θα ήταν εφόσον είναι ώριμη και λειτουργική, εάν στο τέλος της όποιας πλειοψηφικής διαδικασίας, οι νικητές δεν ανταμείβονται σε ατομικό επίπεδο και οι ηττημένοι δεν τιμωρούνται σε ατομικό επίπεδο είτε οικονομικά είτε διοικητικά.

Πιστεύουμε ότι το φίλτρο αυτό είναι ιδανικό γιατί η δημοκρατία κινδυνεύει από δύο θανατηφόρες ασθένειες:

1. Την ενδημική δυστυχώς στην πατρίδα μας (και όχι μόνον) ασθένεια, που επιγραμματικά αναφέρεται ως ΄νομή της εξουσίας’. Δηλαδή όσοι κατακτούν την εξουσία (κάθονται στην καρέκλα επί το λαϊκότερο) την εκμεταλλεύονται για τον προσωπικό τους και των περι αυτούς (συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες) πλουτισμό ή / και την ευρύτερη διαχρονική εξασφάλισή τους στην κοινωνία (κατεστημένες  ελίτ).  Από την δημιουργία του ελληνικού κράτους σχεδόν όλοι όσοι ανέλαβαν την διακυβέρνηση και ένας ευρύτερος κύκλος περι αυτούς, θεωρεί άλλος λίγο και άλλος περισσότερο δικαίωμά και υποχρέωση στην οικογένειά του και τους ‘φίλους’ να ‘εξασφαλισθούν’ σε βάρος του δημοσίου και της υπόλοιπης κοινωνίας.  Δυστυχώς ‘κοιινωνικές παραδόσεις’ αυτού του τύπου πολύ δύσκολα αλλάζουν.  Αλλάζουν μέσα από την παιδεία και τις γενεές και όχι από κυβέρνηση σε κυβέρνηση.

2. Την διπλή ατζέντα. Δηλαδή την συμμετοχή στην δημοκρατική διαδικασία με απώτερες εκφρασμένες ή και άδηλες / κρυφές προθέσεις συμπεριλαμβανόμενης  ακόμα της υπονόμευσης, φθοράς και κατάλυσης της ίδιας της δημοκρατίας.  Σε πολλές χώρες, υπάρχουν ευρύτερα κινήματα (πχ θεοκρατικά, ιδεολογικά), που εάν πάρουν την εξουσία με δημοκρατικές διαδικασίες, την επομένη θα την καταλύσουν υπέρ μιάς άλλης μορφής διακυβέρνησης (περίπτωση Mossi στην Αίγυπτο).
Ομοίως, οι υπερβολικές σε ένταση και πάθος συγκρούσεις ακραίων στοιχείων του πολιτικού φάσματος πολλές φορές έχουν διπλή στόχευση.  Για παράδειγμα συγκρούομαι δυναμικά για την μέθοδο επεξεργασίας των απορρημάτων, ενώ η κρυφή στοχευσή μου είναι η αποσταθεροποίηση κλπ του υπάρχοντος ‘συστήματος’ και απώτερα η ανατροπή του. Τα παραδείγματα διπλής ατζέντας είναι άπειρα. Σε πολλές χώρες μάλιστα δεν επιτρέπεται η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία σε δυνάμεις με ανατρεπτική για το πολίτευμα στόχευση (πχ Γερμανία σε ναζιστικό και κομμουνιστικό κόμμα).

Πώς προφυλάσσεται η δημοκρατία από την θανατηφόρες αυτές ασθένειες;  Προφανώς με ανεξάρτητη και αποτελεσματική Δικαιοσύνη, αλλά και με αυτό που απεκλήθει στο πρόσφατο παρελθόν, ‘βάθεμα και πλάτεμα της δημοκρατίας’.  Στην χώρα μας δυστυχώς αυτό ερμηνεύτηκε σαν ‘βάθεμα και πλάτεμα’ της νομής της εξουσίας.

Αυτό όμως είναι μιά άλλη ιστορία.

Πηγή: "Ο παρόδιος"