Αμφίπολη: "Το χώμα εκδικείται" -Το κείμενο μιας αρχαιολόγου που έγινε viral στο διαδίκτυο...

«Στην αρχαιολογία ό,τι είναι λογικό δεν είναι και πραγματικό» έλεγε σπουδαίος δάσκαλος στο πανεπιστήμιο, σημειώνει η αρχαιολόγος που αποφάσισε να γράψει ένα κείμενο για την περίπτωση της Αμφίπολης με εξηγήσεις, απορίες, διευκρινήσεις και την υπόμνηση «ένα μνημείο “φορτώθηκε” με τόσες προσδοκίες που στο τέλος κινδυνεύει το ίδιο κοινό που ως χτες ξεροστάλιαζε στις οθόνες, να “απογοητευτεί” από το μνημείο». To κείμενο που δημοσίευσε πρώτο το portal.gr έκανε το γύρο του διαδικτύου και κυρίως των social media. Γράφει η αρχαιολόγος:

Στο πανεπιστήμιο οι καθηγητές μου με δίδαξαν ότι στη διάρκεια μιας ανασκαφής διατυπώνουμε πολλές υποθέσεις και πολλά ερωτήματα, που τα αφήνουμε ανοιχτά μέχρι να τελειώσει η ανασκαφή ή έστω να χουμε επαρκή δεδομένα. Δεν προσπαθούμε να «φορτώσουμε» αυτό που σκάβουμε με την «υποχρέωση» να επιβεβαιώσει τις αρχικές υποθέσεις μας. (Κι ας μην το τηρούν βέβαια κάποιοι από αυτούς τώρα, αλλά αυτά θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή...)

Ένας άλλος μεγάλος δάσκαλος, που δεν τον πρόλαβα, είχε πει ότι «στην αρχαιολογία ό,τι είναι λογικό δεν είναι και πραγματικό» (πλέον η ρήση ισχύει και για τη σύγχρονη ζωή, γιατί μη μου πείτε ότι είναι λ.χ. λογικό να μας κυβερνάνε αυτοί που μας κυβερνάνε, αλλά κι αυτό είναι άλλο θέμα).

Με οδηγό αυτά τα δύο, ας πάμε στον τάφο της Αμφίπολης. Για να πούμε την αλήθεια μεταξύ μας: με τις σημερινές μας γνώσεις αρχαιολογίας, αν αυτές τις Καρυάτιδες μας τις έφερναν στο γραφείο από κατάσχεση, οι περισσότεροι θα τις τοποθετούσαμε στην αρχαϊστική γλυπτική του 1ου αι. π.Χ. και εξής. Το νωρίτερο να λέγαμε 2ο αι. π.Χ.

Αν μας έλεγαν για ένα μνημείο που έχει μαρμάρινη επένδυση σε πώρινους τοίχους, θα λέγαμε ότι σε αυτή την τεχνική επιδόθηκαν κατεξοχήν οι Ρωμαίοι.Αν μας λέγανε για ένα κυκλικό τύμβο τέτοιου μεγέθους, θα σκεφτόμασταν ότι είναι πολυάνδριο.Αν μας λέγανε ότι βρίσκουν ταφικούς θαλάμους γεμάτους χώμα, θα λέγαμε ότι είναι συλημένοι είτε τώρα είτε στην αρχαιότητα -πόσο μάλλον αν βρίσκουμε τρύπες από τις οποίες χωράει ένας άνθρωπος σε κάθε διαφραγματικό τοίχο.

Αν μας έβαζαν σε προφορική άσκηση στο πανεπιστήμιο τάφο που έχει τη μορφή μακεδονικού, αλλά αποτελείται από 3 ή περισσότερους θαλάμους που καθένας έχει το δικό του πρόπυλο με Σφίγγες και Καρυάτιδες, μαρμάρινη οροφή και μαρμάρινες επενδύσεις, θα λέγαμε ότι ίσως κάποιος σημαντικός ντόπιος, που δεν έζησε την εποχή που φτιαχνόταν το μακεδονικό στυλ, αλλά αργότερα, θέλησε να παραγγείλει έναν τάφο που να μιμείται τους μακεδονικούς για λόγους μεγαλοπρέπειας, ενσωματώνοντας ετερόκλητα στοιχεία -και αυτός ο συγκρητισμός από μόνος του θα μας οδηγούσε σε νεότερη χρονολόγηση.

Αν μας έλεγαν ότι ο τάφος έχει μεγαλοπρεπείς θύρες χωρίς θυρώματα (σαν να είναι στοά με πρόπυλα ανοιχτή για να την επισκεφτείς), αλλά μπροστά από κάθε τέτοια θύρα έχει έναν στιβαρό τοίχο που δεν επιτρέπει την πρόσβαση σε αυτήν, θα σκεφτόμασταν κατευθείαν ότι πρόκειται για τοίχους που φτιάχτηκαν σε δεύτερη φάση, για να το σφραγίσουν ή για να στηρίξουν, κι όχι όταν πρωτοχτίστηκε το μνημείο (αν θες να κλείσεις τις θύρες, όταν πρωτοχτίζεις το μνημείο, το «λογικό» είναι να βάλεις θυρόφυλλα, όχι να φτιάξεις άλλο τοίχο).

Αν μας τα έλεγαν όλα αυτά μαζί για ένα μνημείο, θα λέγαμε να τελειώσει η ανασκαφή και να δούμε οπωσδήποτε την κεραμική μέσα και έξω από τον τάφο! Γιατί όλα τα παραπάνω θα ήταν τα «λογικά», όμως μόνο η ανασκαφή θα μας έδειχνε αν ήταν και «πραγματικά».

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί έτσι γίνεται κατανοητή η σημασία του ανασκαφικού «κόντεξτ» (που λέγαμε και στο Αθήνησι). Γίνεται κατανοητό γιατί είναι σημαντικό το μνημείο (εδώ βάζω και τον Τύμβο, γιατί πιστεύω ότι θα υπάρχουν κι άλλα σημαντικά ευρήματα αν ανασκαφεί ολόκληρος). Γιατί η «λογική» μας σε αυτή την περίπτωση καθορίζεται από τις ως τώρα γνώσεις μας, που βασίζονται στα ως τώρα ευρήματα. Κάθε ανασκαφή ενός τέτοιου μνημείου μπορεί να μας ανατρέψει όσα ως τώρα θεωρούσαμε δεδομένα. Μόνο που, πριν φτάσουμε να ξαναγράψουμε τα βιβλία αρχαιολογίας, καλό είναι πρώτα να έχει ολοκληρωθεί η ανασκαφή και να έχουν παρουσιαστεί όλα τα ευρήματά της σε μια σύνθεση.

Στην υπόθεση της Αμφίπολης από την αρχή γίνονται δύο λάθη, που το ένα φέρνει το άλλο. Το πρώτο λάθος είναι όλες οι υποθέσεις που γίνονται, και πρέπει να γίνονται για να επιβεβαιωθούν ή να αναιρεθούν στην πορεία μιας ανασκαφικής έρευνας (συμπεριλαμβανομένης και της χρονολόγησης, της μη σύλησης κ.λπ.), βγαίνουν ως Δελτία Τύπου και αναπαράγονται ως απόλυτες αλήθειες με έναν απόλυτα αντιεπιστημονικό τρόπο (που απλώς υπογραμμίζεται από τα συνεχή λάθη των δελτίων Τύπου με την «επιστημονικοφανή» γλώσσα). Και αυτόν τον αντιεπιστημονικό τρόπο τον επιβάλλει το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού (και ο πρωθυπουργός, βέβαια, αλλά αυτά τα χουμε ξαναπεί).

Το δεύτερο λάθος, απόρροια του πρώτου, είναι ότι η αμφισβήτηση κάποιου από αυτά τα στοιχεία (της χρονολόγησης, της απόδοσης σε ιστορικό πρόσωπο κ.λπ.) θεωρείται αυτομάτως ότι είναι αμφισβήτηση της αξίας του μνημείου! Για μας τους αρχαιολόγους, και θα πρεπε και για όλους, τα μνημεία δεν έχουν μεγαλύτερη ή μικρότερη αξία με βάση το αν είναι νεότερα, αλλά με βάση τις ιστορικές και άλλες πληροφορίες που κουβαλάνε. Κι εδώ θα επικαλεστώ την άποψη της Ο. Παλαγγιά, που είπε στα ΝΕΑ ότι, αν η άποψή της ότι το μνημείο είναι ρωμαϊκό και συνδέεται με τη μάχη των Φιλίππων είναι σωστή, το μνημείο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία, καθώς συνδέεται με τη μία από τις δύο μάχες που έκριναν το μέλλον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Όποιος τόλμησε να πει ότι είναι νωρίς για το σαξές στόρυ του πρωθυπουργού (Έλληνας νεκρός του 4ου αι. π.Χ. που θα αποδείξει την ελληνικότητα της Μακεδονίας), αντιμετωπίστηκε περίπου ως προδότης!

Όποιος τόλμησε να πει ότι δεν είναι σωστό ο πρωθυπουργός να εξαγγέλλει ότι «σε 15 μέρες ανοίγει ο τάφος», αντιμετωπίστηκε ως αντιπολιτευόμενος ή σφετεριστής της ανασκαφής.

Όποιος επέμενε να μην συντάσσεται με την «υπέροχη γλυπτική του 4ου αι. π.Χ.» και τα «προτεταμένα χέρια», ακόμη και χωρίς να μιλάει, αντιμετωπίστηκε ως ζηλιάρης. Κι όποιος επέμενε ότι «ανοιχτή ανασκαφή» δεν σημαίνει να ταΐζουμε τον κόσμο προσδοκίες και ψευτο-επιστημονισμό μέσω των μίντια, αντιμετωπίστηκε ως οπισθοδρομικός. Για αυτή την αντιστροφή της πραγματικότητας, ναι, πράγματι, χρειαζόταν «επικοινωνιακός σύμβουλος». Όμως, το χώμα εκδικείται.

Σήμερα πού βρισκόμαστε; Οποιαδήποτε πρόβλεψη για το πότε θα τελειώσει η ανασκαφή έχει πάει περίπατο. Ο πρωθυπουργός στην τελευταία του δήλωση ξέχασε την ελληνικότητα και μίλησε για «διεθνές μνημείο». Η Γενική Γραμματέας στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, είπε στους δημοσιογράφους ότι μιλάμε για «κοσμοπολίτη ή κοσμοπολίτες» και ότι πιθανώς να υπάρχει διατάραξη από την αρχαιότητα. Η «επικοινωνιολόγος» σιωπά στο τόσο θορυβώδες μέχρι πρότινος προφίλ της.

Ένα μνημείο «φορτώθηκε» με τόσες προσδοκίες (να είναι ο τάφος του Αλέξανδρου, να αναστηλώσει το εθνικό μας φρόνημα και άλλα πολλά), που στο τέλος κινδυνεύει το ίδιο κοινό που ως χτες ξεροστάλιαζε στις οθόνες, να «απογοητευτεί» από το μνημείο. Ποιος θα τους εξηγήσει τότε ότι δεν τους απογοήτευσε το μνημείο, αλλά οι προσδοκίες που ορθώθηκαν γύρω από αυτό για λόγους που καμία σχέση δεν είχαν με την επιστημονική έρευνα; Όλοι αυτοί που για λόγους πολιτικούς, τηλεθέασης, προσωπικής προβολής, ή κατοχύρωσης θέσης εκμεταλλεύτηκαν έτσι το μνημείο, σε ποιον θα ρίξουν τότε το φταίξιμο; Πιστέψτε με, όχι πάνω τους, είναι συνηθισμένοι να ρίχνουν το φταίξιμο σε άλλους...
Κοντός (;) ψαλμός αλληλούια

Πηγή toportal.gr

Πηγή: «Αμφίπολη: Το χώμα εκδικείται» 

7 χρόνια στην κρίση... Η Ελλάδα και τα μάτια σας!

Από το 2008 έχουν περάσει 7 χρόνια.... 7 χρόνια στην κρίση(!) Ξέρετε τι έχω καταλάβει; Ότι παρόλα τα σκατά που έχουμε φάει αυτή η χώρα είναι ζωντανή και είναι ό,τι έχουμε πατριωτάκια... Η Ελλάδα και τα μάτια σας... Η σανίδα μας είναι. Ναι έχει χίλια στραβά - τα ζούμε και τα ξέρουμε όλοι - αλλά αυτή η χώρα είναι η μάνα μας. Είτε είσαι αριστερός είτε δεξιός είτε φασίστας είτε ανάρχα είτε απολιτίκ ή ότι θες αυτή η χώρα σε γαλούχησε - και όχι μόνο με στραβά όπως γκρινιάζουμε ολημερίς οι περισσότεροι. Όσοι έχουν ζήσει εξωτερικό θα καταλάβουν δεκαπλά τι εννοώ... Θα πούνε πολλοί: "μα στο εξωτερικό στις αναπτυγμένες χώρες ζεις σαν άνθρωπος, έχει μισθούς κτλπ κτλπ .... οκ εν μέρει είναι αλήθεια. Αλλά μην περιμένετε το success story να το βρείτε έξω... γιατί όσοι το βρείτε (και δεν θα είστε όλοι) θα το βρείτε σε προσωπικό επίπεδο ΜΟΝΟ... και οκ τα πρώτα χρόνια στο εξωτερικό ρίχνεις μαύρη πέτρα αλλά άμα κάνεις γάμους και παιδιά τότε όλα γίνονται πολύπλοκα και φτάνεις τα σαράντα/πενήντα και ανακαλύπτεις ότι το παιδί σου δε μιλάει καν την μητρική σου γλώσσα. Το ΜΕΓΑ ζήτημα είναι: Η ΕΛΛΑΔΑ να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες σαν κοινωνία και ο καθένας μας να βρει το success story του εδώ που γεννήθηκε και μεγάλωσε χωρίς να αναγκάζεται να ξενιτεύεται. ΜΠΟΡΟΥΜΕ να το κάνουμε. Πώς; Συλλογικά. Το "εγώ" μας διέλυσε. ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ είναι η απάντηση. Να κοιτάξουμε έξω από τα στενά μας σύνορα. Να μάθουμε να λειτουργούμε σαν ομάδα και όχι σαν τρομαγμένοι ραγιάδες με το μότο "ο καθένας για τον εαυτό του - κλέψε και τρέξε". Ο Kennedy στην ομιλία του το 1961 φανέρωσε το ΧΡΥΣΟ κανόνα για κάθε πολίτη οποιασδήποτε χώρας και τα λόγια του μετά από 50 και βάλε χρόνια είναι πιο επίκαιρα από ποτέ για την Ελλάδα: "Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα ΑΛΛΑ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΟΥ... και συνεχίζει... μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η Αμερική για την χώρα σου αλλά τι μπορεί να κάνεις εσύ για την ελευθερία του ανθρώπινου γένους....." (και εκεί καταλαβαίνεις γιατί πήγε αδιάβαστος ο συγκεκριμένος αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση) Η ουσία είναι ότι έχουμε σαν κοινωνία ΟΛΕΣ τις προϋποθέσεις να διαπρέψουμε παντού. Άμα ΕΜΕΙΣ αναστήσουμε την οικονομία θα συμπαρασύρουμε και το κράτος. Άμα ΕΜΕΙΣ αναστήσουμε την κοινωνία θα συμπαρασύρουμε και το κράτος. Αμφίδρομες είναι οι επιρροές. Φυσικούς πόρους έχει η χώρα, πολιτισμό σύγχρονο και αρχαίο όπως και εξαίρετους σύγχρονους καλλιτέχνες, πτυχιούχους με το κουβά με δυνατότητα μετεκπαίδευσης όπου χρειάζεται, τεχνογνωσία έχει και για ότι δεν έχει βρίσκει, φυσική ομορφιά έχει για ποιοτικό τουρισμό, αγροτική και ναυτική παράδοση έχει, τα αγγλικά είναι ανεπίσημη δεύτερη γλώσσα της χώρας, η νέα γενιά φανερώνει π.χ. νέες εξειδικεύσεις σε software programming κ.α. Μπορούμε να έχουμε σχεδόν 0% ανεργία άμα το θελήσουμε. Αρκεί να καταλάβουμε ότι το κλειδί είναι η εξωστρέφεια. Η Ελλάδα με την γεωγραφική της θέση θα μπορούσε να είναι η Σιγκαπούρη της Ευρώπης - ο Πειραιάς είναι το πρώτο Ευρωπαϊκό λιμάνι μετά τη διώρυγα του Σουέζ και ιδανικό διαμετακομιστικό κέντρο για Βαλκάνια και Ευρώπη - και οι Κινέζοι κάτι ξέρουν και ρίχνουν χρήμα στα λιμάνια ;).

Γύρω από αυτό το σκεπτικό χρειάζονται 2 πολύ βασικά πράγματα μεταξύ άλλων:

Α. Ίδρυση υπηρεσίας στο υπουργείο ανάπτυξης που κάνει τα εξής:
- Reverse engineering προϊόντων και υπηρεσιών που δεν παράγονται/προσφέρονται στην Ελλάδα με πλήρη καταγραφή των απαιτήσεων για την παραγωγή, μεταποίηση, προσφορά υπηρεσίας με παράλληλη άνετη πρόσβαση στην τεχνογνωσία για τους σοβαρά ενδιαφερόμενους.
- Δημιουργία προτύπων επιχειρήσεων με προ-προσδιορισμένες θέσεις εργασίας και έτοιμη τεχνογνωσία και αναγγελία για συμμετοχή ενδιαφερόμενων με διαγωνισμό.
- Επιχειρηματικοί σύμβουλοι που βοηθούν από το Α εως το Ω στο στήσιμο και την αρχική λειτουργία οποιασδήποτε νέας επιχείρησης εξασφαλίζοντας την ομαλή συνεργασία των συμμετεχόντων επιχειρηματιών.
- Συνεχής υποστήριξη της υπηρεσίας προς τους νέους επιχειρηματίες σε επίπεδο πληροφοριών για νέες τεχνικές, υπηρεσίες, τεχνολογίες, κλαδικές εξελίξεις και συνεχή προσφορά προγραμμάτων εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης μέσω δημοσίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Β. Venture capital και δάνεια μικρών επιχειρηματιών - επενδυτικά προγράμματα χρηματοδότησης και δανειοδότησης προσβάσιμα σε όλους τους νέους επιχειρηματίες με εγγυητή το κράτος. Άμα όλα τα κόκκινα δάνεια που δόθηκαν σε μεγαλοκαρχαρίες επιχειρηματίες με αποτέλεσμα να χαθούν δις είχαν δοθεί σε μικρούς επιχειρηματίες η χώρα θα ήταν αγνώριστη.

Η αλήθεια είναι στους Σταβέντο! Γκέγκε; Χιουμοριστική παρωδία από σκηνή που αφορά το έργο "Hooligans 1983" με Γ. Πετρόχειλο

Φιλετάρισμα και αποθήκευση φρέσκιας Αλόης

Μεταχειριζόμαστε τα φύλλα της, σε περίπτωση που διατηρούμε φρέσκια αλόη σε γλάστρα.

Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι το φυτό και ένα κοφτερό μαχαίρι.

Οι περισσότεροι άνθρωποι απλά κόβουν ένα κομμάτι από το φύλλο της αλόης και το πιέζουν πάνω στη πάσχουσα περιοχή του δέρματος.

Αυτό δεν είναι και τόσο λάθος, αλλά δεν είναι και σωστό, γιατί έτσι δεν εκμεταλλεύονται το εσωτερικό gel που έχει και τις μεγαλύτερες θεραπευτικές ιδιότητες, αλλά μόνο ένα μέρος του χυμού.

Για να πάρουμε όλο το gel θα πρέπει να φιλετάρουμε το φύλλο, περίπου όπως θα κάναμε με ένα μεγάλο ψάρι.

Η διαδικασία βήμα-βήμα 

1. Διαλέγουμε ένα μεγάλο και υγιές στην όψη φύλλο, όσο πιο κοντά στο έδαφος γίνεται.

Αυτά τα φύλλα είναι τα πιο παλιά και έχουν περισσότερα ωφέλιμα συστατικά από τα νεότερα φύλλα, που είναι πιο ψηλά στο φυτό.

Αν το φυτό σας δεν έχει τέτοια φύλλα ίσως δεν είναι ώριμο για να το κόψετε. Αυτά τα δεδομένα θα σας βοηθήσουν και στην επιλογή φυτού από τον έμπορο.

2. Φοράμε latex γάντια. Κόβουμε το φύλλο της αλόης από το μητρικό φυτό, όσο γίνεται πιο κοντά στο κορμό. Όσο μεγαλύτερο το φύλλο που επιλέξαμε, τόσο περισσότερο χυμό περιέχει. Μόλις κόψουμε το φύλλο θα διαρρεύσει ένα καφεκίτρινο ή πρασινοκίτρινο υγρό. Αποφύγετε να το αγγίξετε. Αφήστε το φύλλο όρθιο για λίγα λεπτά να φύγει όλο το υγρό.

Η αλόη όταν τεμαχιστεί εκκρίνει δύο υγρά τα οποία έχουν διαφορετικές επιδράσεις και ιδιότητες. Ο καφεκίτρινος χυμός που εκκρίνεται αμέσως μόλις κοπεί η πράσινη επιφάνεια του φύλλου περιέχει αλοΐνη. Η αλοΐνη είναι μια ουσία που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το φλοιό και, πέρα από την πικρή της γεύση, έχει έντονη ερεθιστική και καθαρτική δράση. Σε μεγάλη ποσότητα και μακροχρόνια λήψη, γίνεται τοξική. Από την άλλη το διαυγές υγρό που εκκρίνεται από το εσωτερικό του φύλλου είναι καταπραϋντικό και βοηθά στην επούλωση τραυμάτων, ελκών και εγκαυμάτων.

Σημείωση: Θα πρέπει να κάνετε τη διαδικασία μέσα σε δύο ώρες το πολύ, από την ώρα που θα κόψετε το φύλλο από το φυτό ώστε να αποφύγετε την οξείδωση του, με κίνδυνο να χαθούν τα ευεργετικά συστατικά του.

3. Κόψτε τη μυτερή άκρη και απορρίψτε τη. Κόψτε τις κατά μήκος άκρες του φυτού, εκατέρωθεν με τα αγκάθια, και απορρίψτε τις και αυτές. Ξεπλύνετε το φύλλο με άφθονο νερό. Το φύλλο τώρα θα μοιάζει με ένα σάντουιτς από ζελέ. Το gel αλόης που θέλουμε είναι παγιδευμένο ανάμεσα στη χοντρή σάρκα του φυτού από την επάνω και κάτω μεριά.Δείτε τις φωτό.

.

4. Προσπαθήστε να αφαιρέσετε τη πράσινη σάρκα από τη επάνω μεριά, διατρέχοντας το μαχαίρι εσωτερικά κατά μήκος του φύλλου (όπως θα κάνατε και με το φιλέτο ενός ψαριού).

5. Έπειτα γυρίστε το φύλλο ανάποδα, ώστε να ακουμπάει το gel πάνω σε μια καθαρή επιφάνεια (πιάτο, επιφάνεια κοπής κτλ.) και αφαιρέστε και τη σάρκα από κάτω. Προσπαθήστε να μη χαραμίσετε πολύ gel με το κόψιμο.

6. Με ένα κουτάλι ξύστε απαλά όσο gel έμεινε πάνω στη σάρκα που αφαιρέσατε με το μαχαίρι. Προσέξτε να μη ξύσετε και τμήματα από το εσωτερικό φλοιό του φύλλου γιατί δε τα θέλουμε επειδή περιέχουν αλοΐνη.

7. Συγκεντρώστε το gel της αλόης σε ένα καθαρό (αποστειρωμένο κατά προτίμηση) δοχείο. Είναι έτοιμο για να το χρησιμοποιήσετε όπως επιθυμείτε.

Εσωτερική λήψη

Σε περίπτωση που θέλετε να βγάλετε το gel της αλόης για εσωτερική κατανάλωση, συμβουλευτείτε πρώτα κάποιον ειδικό, ιατρό ή θεραπευτή. Μόλις πάρετε το ΟΚ, κάντε τη παραπάνω διαδικασία προσεκτικά, ώστε να έχετε στα χέρια σας μόνο το καθαρό gel, και ξεπλύνετε το “φιλέτο” της αλόης μέ ξυδόνερο ώστε να αφαιρέσετε τα υπολείμματα του εσωτερικού φλοιού. Δείτε στη παρακάτω φωτογραφία ποιός είναι ο εσωτερικός φλοιός. Θέλουμε το gel και τη βλέννη, δε θέλουμε τον εσωτερικό και εξωτερικό φλοιό.

Φάτε ή πιείτε τη ποσότητα που σας πρότεινε ο γιατρός ή ο θεραπευτής σας. Φυλάξτε το gel που απέμεινε μετά τη χρήση μέσα στο ψυγείο.

Σημειώσεις 

• Οι πληροφορίες είναι ενημερωτικού περιεχομένου και δεν υποκαθιστούν ιατρικές οδηγίες. Συμβουλευτείτε τον ιατρό σας πριν καταναλώσετε εσωτερικά οποιοδήποτε σκεύασμα αλόης.
• Το “φιλετάρισμα” της αλόης για εσωτερική κατανάλωση γενικά δε προτείνεται σε αρχάριους στο χειρισμό της. Για εξωτερική χρήση δεν υπάρχει κάποιος κίνδυνος.
• Αν κάνετε τη διαδικασία με σωστό και καθαρό τρόπο, το gel που θα βγάλετε μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο μέχρι και για 6 μήνες.
• Μια καλή ιδέα για να διατηρήσετε το gel αλόης είναι να βάλετε το χυμό μέσα σε παγοθήκες και να το καταψύξετε. Έτσι θα χρησιμοποιείτε κάθε φορά μόνο τη μικρή ποσότητα που χρειάζεστε και επιπλέον θα διατηρηθεί για περισσότερο καιρό, ίσως και παραπάνω από 1 χρόνο.

Οι δέκα δυνότεροι χάκερς όλων των εποχών! Ανάμεσά τους ο Έλληνας "ΑΣΤΡΑ"

Ένα ωραίο βιντεάκι από έναν Καναδό που παρουσιάζει 10 γνωστούς χάκερς ανά τον κόσμο που απασχόλησαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Νο2 της λίστας, που είναι κατά τα λεγόμενα ένας Έλληνας καθηγητής μαθηματικών 58 χρονών που είχε καταφέρει να χακάρει την Γαλλική εταιρία όπλων ΝΤΑΣΣΩ (Μιράζ)! Περίπου για 6 χρόνια κατάφερε να κλέβει μυστικά  και εικάζεται ότι πουλώντας τα σχέδια όπλων στην διεθνή αγορά έκανε περιουσία 361.000.000 ευρώ!

Φημίζεται εδώ και χρόνια  και η εμπλοκή Ελληνικών Μασονικών στοών στην αγοραπωλησία όπλων την δεκαετία του '80 ως μεσολαβητές με την εκάστοτε Ελληνική πολιτεία.